ทำยังไงจึงได้เกิดเป็น แทนคุณ จิตต์อิสระ ในวันนี้ (คุณอี้)

ถึงวันนี้คุณอยากบอกอะไรกับเอกชัย บูรณผานิต คนเดิมบ้างไหมครับ

ผมอยากบอกให้เขาแสดงความรักกับพ่อและแม่ให้มากที่สุด เพราะว่าเอกชัยในวันนั้นเป็นคนที่ขี้อายมาก ไม่กล้าแสดงออกถึงความรักกับพ่อแม่ เขากราบพ่อแม่ทุกวันก่อนนอนก็จริง แต่เป็นการกราบในห้องนอนของเขาเอง แล้วก็กราบหน้าห้องนอนของพ่อแม่ เขาไม่เคยกราบพ่อเลยจนกระทั่งท่านตายไปวันที่พ่อตายเป็นวันที่เขาหยุดคิดว่าถึงเวลาที่จะต้องแสดงความรักให้มากที่สุดแล้ว มันอาจจะสายเกินไป 

การจัดการการเงินในชีวิต

บ่อยครั้งที่ผมปล่อยชีวิตไปตายสายลมแสงแดด  ดวงชะตาฟ้าลิขิต  แต่มาถึงวันนี้ผมลองนั่งคิดเลขเกี่ยวกับค่าใช้จ่าย  รายรับ  รายจ่าย  ก็พบว่า  ณ  วันนี้มีเงินเข้าหาผมอยู่พอสมควร  ผมไม่ควรคิดเลยว่าจะเห็นตัวเลขขนาดนี้เกิดขึ้นในชีวิตของผม

หลังจากนั้น  ผมก็คิดหาวิธีบริหารเงินเหล่านี้อย่างไรจึงจะคุ้มค่าที่สุด  เนื่องจากผมไม่ได้ทำงานประจำด้วยสิ...  คงเป็นเงินครั้งเดียวในชีวิตก็เป็นได้นะครับ  จากนั้นผมก็แบ่งเงินอย่างดี  โดยวางแผนว่าจะแบ่งเข้าธนาคารอย่างละเล็ก ๆ น้อย  ซึ่งแต่ละธนาคารก็มีเป้าหมายแตกต่างกัน  ส่วนที่เหลือก็เก็บไว้ใช้ในชีวิตประจำวันครับ

ไม่มีใครรู้ใจฉันเท่าเธอ จริง ๆ น๊ะ

เมื่อเข้าสู่อีกวัยของชีวิต  คน ๆ หนึ่งต้องพบกับคำว่ารัก  เมื่อรักกับรักมาเจอกัน  ก็เลยเกิดความรักของคน ๒ คน  แล้วสิ่งต่าง ๆ จะตามมาอยากมากมาย

เมื่อเป้าหมายของความรักไม่ได้มองแค่เล่น ๆ แต่เป็นเป้าหมายที่มีความหมายอย่างมากต่อคำว่าชีวิตคู่ของคน ๒ คน  ที่ต้องการหาคู่แท้  แม่ของลูก  หรือ  พ่อที่ดีของลูก

บางครั้ง  หลาย ๆ คู่  อาจจะไม่ได้เกิดความรักที่แท้จริง  (ผมคงไม่ต้องกล่าวอะไรมากมายเพราะว่าเห็นกันทั่วไปตามสิ่งแวดล้อมรอบตัว)  จนทำให้เกิดปัญหาครอบครัวตาม

คำว่าวัยอันควร  ผมก็เพิ่งเข้าใจและผมรอคอยคู่แท้มาโดยตลอด  และแล้วก็พบกับเธอคนนี้  เราเข้ากันได้ดี  เรารู้ใจกันและกัน  เราห่วงใยกัน  ฯลฯ  สิ่งที่สำคัญคือ  เรามีความมั่นคงและมีเป้าหมายเดียวกัน  จึงทำให้เรา ๒ คนคุยกันรู้เรื่อง  เข้าใจกันง่าย  อีกอย่างเราก็เติมกำลังใจให้กันตลอดเวลา  แซวกันอยู่ ๒ คนนี้แหละ  ไม่เป็นอันแซวใครทั้งนั้น  (ขออภัยนะครับที่เรา ๒ คนไม่อาจจะแซวใครได้  อิอิ...)  

เมื่อชีวิตของผมเดินทางมาถึง  ณ  จุดนี้  ผสานกับมีความมุ่งมั่นที่จะมีครอบครัวที่อบอุ่น  (ประมาณว่าครอบครัวต้องมาก่อน ^_^)  ผมก็มีเป้าหมายชัดเจนมากขึ้น  ทำใหู้้รู้ว่า...ผมจะดำเนินชีวิตอย่างไรให้ดีขึ้นและเหมาะสมขึ้น  

สุดท้ายนนี้  การอยู่คนเดียวบางครั้งก็ดี  แต่พอถึงวัย ๆ หนึ่งก็ไม่ดี  เพราะอยู่คนเดียวมันเปลี่ยวหัวใจ  ทำโน่นทำนี่คนเดียวมันเหงา  ไม่มีที่ปรึกษา  มันต่างกันมาก  เมื่อเรามีกันและกัน  เวลาทำอะไร  ผมก็ชอบปรึกษาหารือ  ลงความเห็นกันในแต่ละเรื่อง  และได้หยอกล้อเล่นกันตามประสาคนรักกัน  

จากที่กล่าวมาทั้งหมด  บางคนอาจจะไม่ชอบปรึกษากันก็มี  ชอบเอาแต่ใจก็มี  ทั้งนี้การเลือกคู่ชีวิตต้องหาคนที่เหมาะสมเท่านั้น  หากเลือกคนไม่เหมาะสมแล้วครอบครัวก็จะลำบาก

หวังว่าบทความนี้จะเหมาะกับทุกคนนะครับ ^_^

ขอบคุณที่ติดตามครับ

เมื่อสิ่งดี ๆ เริ่มเข้ามาในชีวิต

เริ่มจากก่อนหน้านี้  ผมได้ขวนขายหาทางออกให้กับชีวิตและได้คิดมุมมองหลาย ๆ มิติของชีวิต  จึงได้หาซื้อหนังสือเล็ก ๆ สักเล่มสองเล่ม  ก็พบเข้ากับหนังสือสองเล่มนี้  มันมีสีสันคล้ายคลึงกัน  แลดูแล้วสบายตา  สบายใจ  (ขนาดมองที่ปกก็รู้สึกแบบนั้นแล้ว)  

จากนั้น  ผมก็ได้อ่านเนื้อหาจนจบและเกิดแนวคิดมากมาย  ทั้งด้านการทำงาน  บริหารการงาน  หรือ  บริหารชีวิต  และทำให้ผมได้รับความสุขของชีวิตพอสมควร  ซึ่งต่างจากชีวิตเมื่อก่อนโน้นนนน

เมื่อมีความสุขเข้ามาในชีวิตแล้ว  สิ่งอื่น ๆ ก็ตามมา  เช่น  การเงิน  ความรัก  คนรู้ใจ  เป็นต้น  ที่สำคัญก็คือ คนรู้ใจ  จะสำคัญต่อผมอย่างมาก  เพราะเป็นแรงผลักดันและจูงใจให้ผมได้คิดได้ทำอะไรมากขึ้นกว่าเดิม  นอกจากนั้น  ยังเป็นการกำหนดกรอบของชีิวิตได้ดีอีกด้วย