ฤดูเห็ดออก (เก็บเห็ด)

เห็ดปลวก เห็ดแป้ง  เป็นเห็ดที่หาได้ง่ายกว่าเห็ดชนิดอื่น ๆ เห็ดเหล่านี้จะงอกออกหลังจากฝนตกหนัก ๆ สักช่วงหนึ่ง  หลังจากนั้นชาวบ้านจะพากันออกหาเห็ดเหล่านี้มาขายหรือนำมาแกงกินเองภายในครอบครัว  ปัจจุบันนี้ผืนป่าถูกบุกรุก  ถากถางไปเยอะพอสมควร  ทำให้ระบบนิเวศขาดสมดุล  เป็นเรื่องยากที่จะหาเห็ดชนิดต่าง ๆ ได้ง่ายกว่าเมื่อก่อน

การนำมาประกอบอาหารก็ไม่ยากมากนัก  เพียงนำเห็ดมาล้างดิน  ขูดดินที่ติดรากออกไป  แช่น้ำสักหน่อยเพื่อให้ดินหลุดออกจากดอก  จากนั้นก็ต้ม  แกง  ผัด  หรือซุปเห็ดก็อร่อยไปอีกแบบ  สำหรับใครที่อยากกินเมนูเห็ดที่ว่ามานี้  ต้องลองไปอยู่แถวต่างจังหวัดสักพักหนึ่ง  หรือไม่ก็เดินไปหาซื้อแถวตลาดเผื่ออาจะมีขายบ้าง  แต่คาดว่าคงจะหาซื้อยากพอสมควร

ปลาหมอบืน เกยตื้น

ปลาหมอเกยตื้น  จะพบเห็นได้ง่ายในหน้านา (ฤดูทำนา)  หลังจากที่ฝนตกหนักๆ หากเราไปเดินเล่นตามคันนาหรือทางน้ำไหลต่าง ๆ จะพบเห็นขบวนปลาพากันเกยตื้นไปยังที่ต่าง ๆ (ไม่รู้ที่ไหนเช่นกัน)  ในช่วงเวลานี้จะทำให้เราจับปลาได้ง่ายมาก ๆ ส่วนใหญ่จะพบแต่ปลาหมอ  ส่วนปลาใหญ่ๆ เช่น ปลาช่อน ปลาดุก  ก็มีบ้างแต่น้อยกว่าปลาหมอ

แง่คิด...ของการทำงานเป็นทีม

เคยทำงานคนเดียวบ้างไหม ?

คำถามนี้อาจโดนใจหลาย ๆ คน  เพราะว่าการทำงานในปัจจุบันนี้ไม่ค่อยเห็นการทำงานร่วมกันเป็นทีมสักเท่าไร  อาจจะมีบ้างแต่คงน้อยนิด  ส่วนใหญ่การทำงานอาจถูกแบ่งตามหน้าที่อยู่แล้ว  จากนั้นระบบงานจะถูกรวมในตัวมันเอง  แต่ถ้าหากไม่ได้กำหนดสัดส่วนงานให้คล้องจองกันล่ะ  จะเกิดอะไรขึ้น??

เกิดงานมั่ว ยังไงล่ะ !!!

เป็นสิ่งที่แน่นอนอยู่แล้วว่า  ลูกน้องจะไม่รู้ขอบเขตงานของตนเอง  บางครั้งอาจรองานจากหัวหน้าสั่งมา  แต่บางทีลูกน้องอาจทำให้ไม่ดี  "ตามใจสั่งมา"  ก็เป็นได้   

หาหนังสือดี ๆ อ่านประกอบการทำงานที่ไหนดี ?

ตอนสมัยเรียนมหาลัย  พากันอ่านหนังสืออย่างหนักหน่วงเพื่อหวังว่าจะต้องผ่านการสอบรายวิชานั้นให้ได้  แต่เมื่อจบออกมาทำงาน  การอ่านหนังสือเพื่อสอบให้ผ่านจะไม่มีบรรยากาศแบบนั้นหลงเหลือแต่อย่างใด  แต่จะมีเป้าหมายในอีกเส้นทางหนึ่งก็คือ  

"การอ่านหนังสือเพื่อให้ทำงานสำเร็จ"  

ด้วยปัจจัยเหล่านี้เองที่ทำให้ผมต้องแสวงหาหนทางดับทุกกข์...เย๊ยยย... หนทางสว่างต่างหากล่ะ ^_^  ก็เพื่อให้เราทำงานนั้นได้สำเร็จ  และมีแบบแผนในการทำงานอื่น ๆ ต่อไป  

ในส่วนงานของผม  ทำเกี่ยวกับงานด้านวิศวกรรมไฟฟ้า  แต่ด้วยตำแหน่งงานประกอบกับระบบและโครงสร้างของบริษัท  จึงทำให้ผมต้องเรียนรู้อยู่ตลอดเวลา  กลายเป็นว่าสิ่งที่เรียนมานั้น  มันไม่เพียงพอกับการทำงาน  เฮ่อ.. !!  (T_T)  ไม่ว่าจะเป็นร้านหนังสือ  หรือ  สำนักพิมพ์ต่าง ๆ ผมค้นหาข้อมูลอย่างเต็มที่เพื่อให้พบหนังสือที่โดนใจ   

คุณชอบทำงานในร้านกาแฟไหม?

ผมเป็นคนหนึ่งที่ชอบทำงานในร้านกาแฟ อาจด้วยเหตุผลของบรรยากาศสบายๆ กลิ่นหอมกรุ่นของกาแฟ หรือเสียงคนคุยกันเบาๆ 

กลางปีที่แล้วมีการวิจัยชื่อ "Is Noise Always Bad? Exploring the Effects of Ambient Noise on Creative Cognition." ที่จัดทำโดย Ravi Mehta เพื่อศึกษาว่า เสียงจากบรรยากาศรอบตัวมีผลต่อการทำงานของสมองอย่างไร

ผลลัพธ์ได้ออกมาว่า ระดับเสียงรอบตัวที่ทำให้สมองทำงานมีประสิทธิภาพมากที่สุดอยู่ที่ประมาณ 70 เดซิเบล ในขณะที่ระดับเสียงเบาประมาณ 50 เดซิเบล หรือดังประมาณ 85 เดซิเบล ไม่เกิดผลดีต่อการทำงานของสมอง

การวิจัยนี้สรุปผลว่า ครั้งหน้าถ้าคุณเกิดคิดอะไรไม่ออก ไอเดียตีบตัน จงมุ่งหน้าไปที่ร้านกาแฟ ไม่ใช่ห้องสมุด หรือแทนที่จะฝังตัวอยู่ในห้องเงียบๆ คนเดียว ลองเดินออกจากคอมฟอร์ตโซน ไปยังสภาพแวดล้อมที่มีเสียงดังระดับพอดี จะช่วยให้สมองของคุณคิดสร้างสรรค์ได้ดีขึ้น

ผลวิจัยนี้คงทำให้ใครหลายคนพยักหน้าหงึกๆ (โดยเฉพาะเหล่าฟรีแลนเซอร์หรือคนทำงานอิสระ) เพราะมีข้ออ้างที่จะออกจากบ้าน แต่เชื่อเถอะครับว่าผลวิจัยนี้เป็นแค่ปัจจัยเสริมเท่านั้น สาเหตุจริงๆ ที่คนทำงานอยู่บ้านกันไม่ค่อยได้

สำนักงาน ก.พ. จะเปิดรับสมัครสอบ ภาค ก. 2557 !!!

สำนักงาน ก.พ. จะเปิดรับสมัครสอบเพื่อวัดความรู้ความสามารถทั่วไป ประจำปี 2557 ตัังแต่วันที่ 4-24 มี.ค. 57 ทางอินเทอร์เน็ต ผู้สนใจดูรายละเอียดและกรอกใบสมัครได้ที่เว็บไซต์ http://job3.ocsc.go.th

อดใจรอกัน...นิสนุง...นะครับ

^_^

KTB NETBANK บริการใหม่จาก กรุงไทยออนไลน์

บ่อยครั้งที่ผมใช้งานกรุงไทยออนไลน์  (KTB Online) ในการทำธุรกรรมต่าง ๆ เช่น เดิมเงินมือถือ โอนเงิน  และชำระค่าบริการต่าง ๆ มันสิ่งที่สะดวกมากสำหรับชีวิตที่เดินทางไปธนาคารได้ยากลำบากแบบนี

ปัจจุบันนี้ KTB Online กลายเป็น NETBank ไปเรียบร้อยแล้ว  ทำให้เราใช้งานการเงินออนไลน์ได้ง่ายขึ้น  นอกจากนี้ยังสามารถโหลด App เหล่านี้มาติดตั้งใช้งานในเครื่องโทรศัพท์ของเราได้แบบง่าย ๆ และ ฟรีด้วย  อิอิ...

Popcorn Major Cinema อร่อยดี

เป้าหมายของเรา กับ เป้าหมายขององค์กร

ไม่อาจปฏเสธว่า.... เป้าหมายของชีวิตคนเราล้วนเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลาและประสบการณ์ต่าง ๆ  ที่ได้พบเจอ  

เป้าหมายของตัวเราคืออะไร ?

หลาย ๆ คนคงมีเป้าหมายของตนเองว่าจะวางเส้นทางชีวิตไว้อย่างไร  จะเลือกเดินไปทางไหน  จะทำงานอะไร  ที่ไหน  และจะไปทำงานอื่นได้อย่างไรและที่ไหนบ้าง  หลังจากนั้น ช่วงเกือบจะบั้นปลายชีวิตเราจะเลือกวางเส้นทางไว้อย่างไร  

โดยส่วนใหญคงไม่มีใครทำงานที่ตนเองไม่ถนัด หรือว่า ระบบการทำงานที่ไม่ได้เรื่องไปตลอดชีวิตจริงไหม ?    และต้องเปลี่ยนงานใหม่จนกว่าเราจะพอใจและเพียงพอต่อการดำเนินชีวิต  แล้วเมื่อนั้นเราอาจจะพบกับความพอใจ  ความสุข  ความสมดุลต่าง ๆ ในชีวิต

เป้าหมายขององค์กรคืออะไร ?

เป้าหมายขององค์กรล้วนโน้มน้าวใจให้คนในองค์กรทุ่มเททำงานกับงานเหล่านั้นอย่างเต็มที่เพื่อให้งานที่ได้มีคุณค่า  คุณภาพ  ลูกค้าพึงพอใจ  ฯลฯ  มีบางครั้งก็ยังไม่เข้ามากนักว่าเป้าหมายขององค์กรคืออะไร ? นโยบาย วิสัยทัศน์ ที่กำหนดไว้นำมาปฏิบัติจริงจะได้มากน้อยเพียงใด  ? สิ่งเหล่านี้ก็เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้การทำงานไม่เป็นตามเป้าหมาย  การสอนงานไม่มี  การส่งไปอบรมเรียนรู้งานต่าง ๆ ก็ยากนักที่ตัวเองจะตัดสินใจ  

สุดท้ายแล้ว  เป้าหมายทั้งสองอย่างก็อาจจะไม่ไปด้วยกัน  ดังนั้นเราก็ควรแยกเป้าหมายให้ชัดเจนว่าชีวิตเราจะไปไหนต่อดี  ส่วนการทำงานคงไม่มีใครกล้าปฏิเสธนะว่า เป็นการทำงานเพื่อการยังชีพก็เท่านั้นเอง  ส่วนน้อยนักที่จะทุ่มเทให้กับองค์กร  บางทีอาจจะทุ่มเทในช่วงแรก  ๆ แต่พอนาน ๆ ไปอาจจะถูกอะไรบางอย่างทำให้เราไม่ทุ่มเท หรือ ไฟแรงอีกต่อไป...

บทบาทของสภาวิศวกรในยุคปัจจุบัน คืออะไร ?

บทความต่อไปนี้เป็นกระทู้ของสภาวิศวกร ซึ่งผมนำมาเสนอ ณ ที่แห่งนี้  ก็เพื่ออยากให้เพื่อน ๆ ผู้อ่าน ได้คิดและตระหนักถึงแก่นแท้ของสิ่งที่เกิด   จริง ๆ แล้วผมก็คิดอยากจะไปสอบ กว. เช่นกัน  แต่พอมาเจอกระทู้นี้  ก็เลยเกิดเห็นทางสว่างของชีวิตมากขึ้น  ไปดูกันครับ..

ขอเรียนถามสมาชิกสภาวิศวกรทุกท่าน เกี่ยวกับบทบาทของสภาวิศวกรในยุคปัจจุบัน ครับ

ผมอยากทราบความคิดเห็นของสมาชิกทุกท่านครับว่า บทบาทของสภาวิศวกรในปัจจุบันนี้ได้ให้อะไรกับพวกเราบ้างครับ เท่าที่ผมเห็นคือ การเก็บเงินแล้วเอาเงินไปใช้เพื่อตนเอง การออกใบ กว. เพื่อมากีดกันการประกอบอาชีพกันเองแล้วก็ทำให้พวกเราหลงในใบ กว. ภาคี สามัญ วุฒิวิศวกร ยกเลิกระบบใบ กว. ได้ก็จะดีนะครับ สภาวิศวกรควรจะไปควบคุมการเรียนการสอนในระดับอุดมศึกษาให้ได้มาตรฐานจะดีกว่าไหมครับบัณฑิตจบมาจะได้มีคุณภาพสามารถประกอบอาชีพโดยสุจริตตามที่ได้เหล่าเรียนมา ไม่ใช่มามัวแต่หมกมุ่นกับต้องเอาใบ กว. ผมมองว่าการกระทำเช่นนี้ไม่ได้สร้างสรรค์ สภามาควบคุมที่ปลายเหตุ ผมสงสารประเทศไทยที่ต้องมีพวกคุณในสภาวิศวกรที่ไม่คิดถึงประเทศชาติเลย สรุปสภาวิศวกรควรไปควบคุมที่แหล่งผลิตวิศวกรก็คือมหาวิทยาลัยให้ได้มาตรฐานจะดีกว่านะครับ ไม่ต้องมีใบ กว. หรอก ช่วยกันทำงาน ตามที่เหล่าเรียนมา ไม่ต้องมากีดกันกัน และบ้าอำนาจกัน

เคยไหม... ทำงานมา 1 ปี เกิดอาการเมื่อยล้า เบื่องาน

หลังจากที่ผมทำงานมานาน 1 ปี รู้สึกช่วงหลัง ๆ เกิดอาการเมื่อยล้าอยู่บ่อย ๆ บางครั้งก็เกิดเบื่องานขึ้นมา  ไม่อยากตื่นไปทำงานเลย  อยากนอนอยู่ห้องทั้งวัน (ถ้าเป็นไปได้นะ)  แต่ก็ต้องตื่นไปทำงานให้ได้  ประเดี๋ยวจะมีผลกับการทำงาน  อาการเหล่านี้เกิดขึ้นได้อย่างไร ?? 

การทำงานเป็นวิศวกรเทคนิคไม่ต่างอะไรกับการเป็นพนักงานฝายผลิตเลย  ทำทุกอย่าง ทุกงานที่ไม่มีคนทำ เราก็ต้องทำเอง  สรุปคือ...ไม่ควรจะคิดมาก  ไม่ควรจะคิดว่าเราเป็นวิศวกร  ควรจะคิดว่าเราเป็นสักอย่างที่ทำงานหลากหลายได้ก็พอ   เฮ่อ...ชีวิต

จริง ๆ แล้ว  การทำงานมันประกอบได้ด้วยหลายส่วน เช่น  ระบบการทำงานที่วางเอาไว้  เพื่อนร่วมงาน  หัวหน้างาน  ลักษณะงาน  ฯลฯ  สิ่งเหล่านี้ล้วนส่งผลกระทบต่อการทำงานของเราทั้งสิ้น  ถึงแม้เราจะทำงานดีขนาดไหน  เต็มที่ขนาดไหน  แล้วผลที่เกิดขึ้นอาจจะไม่ได้ดั่งใจ  แสดงว่าระบบการทำงานยังไม่ดี  ไม่เอื้ออำนวยต่อการทำงานของเรามากนัก   หากระบบการทำงานถูกวางไว้ดี  การทำงานจะราบรื่น  รู้ขึ้นตอนต่าง ๆ สามารถทำงานได้เร็วขึ้น  เมื่อนั้น...เราก็จะได้ไม่ต้องมานั่งคิดว่า..เกิดจากอะไร ??  

แต่..มันเป็นสิ่งที่หายากสำหรับการทำงานปัจจุบัน  หากบริษัทวางระบบดี  บริษัทนั้นก็พัฒนาไปได้ไกลกว่าคู่แข่งได้หลายเท่า   แต่ถ้าหากบริษัทไหนยังไม่รู้จักระบบการทำงานที่ดี....เมื่อนั้นก็เตรียมดิ่งลงเหวไปได้เลย  เพราะจะถูกคู่แข่งวิ่ง เหยียบแซงไปไกลหลายโล เชียวละ 555+

Where do you go after last time of the day ?

After work I went to drink and dine. To stress it.

กว่าจะเรียนรู้ และ มีประสบการณ์

กว่าจะเข้าใจการทำงาน  กว่าจะมีประสบการณ์  ล้วนต้องใช้เวลาในการสะสมสิ่่งเหล่านี้  บางประเด็นบางปัญหาอาจจะต้องใช้เวลาไม่ต่ำกว่า 2 – 3 วันในการแก้ปัญหา  บางทีอาจจะต้องใช้เวลา 1 อาทิตย์ก็ได้  นอกจากนี้  อาจจะมีเรื่องใหม่ ๆ มาให้เราแก้ไขปัญหาอยู๋เรื่อย ๆ ก็เป็นได้

สวัสดีคับเพื่อน ๆ

บทความนี้คงเป็ยบทความแรกที่ผมเขียนอย่างจริงจัง  เพื่อนำเสนอแง่มุมหนึ่งของชีวิตในการทำงาน เผื่อว่าเราจะมีข้อคิดเห็นแลกเปลี่ยนกันและกันนะครับ

ตอนที่ผมเขียนบทความนี้  ผมทำงานมาประมาณ 1 ปีแล้ว  แต่ก็ยังคิดว่า…คงยังไม่เพียงพอกับความรู้ที่ต้องการ  งานที่ผมทำเกี่ยวกับงานด้านเทคนิค  (วิศวกรเทคนิค)  ดูแลกระบวนการผลิต  ตลอดจนงานด้านไฟฟ้าอีกด้วย  แน่นอนว่างานด้านนี้ต้องใช้ความรู้หลายด้านมาประกอบกันเป็นพื้นฐานในการทำงาน  ซึ่งก็ยังคิดว่า  ยังต้องเรียนรู้อีกมากมาย เพราะผมเรียนจบสาย “วิศวกรรมไฟฟ้า”  ยังไม่เข้าใจแก่นแท้ของสายงานด้านต่าง ๆ เท่าใดนัก